ابرها

درخواست حذف این مطلب


ابر توده ای از قطرات بسیار ریز آب است که در طبقات پایینی و میانی اتمسفر تشکیل می شود. عناصر تشکیل دهنده این توده بخار مانند، همان عناصر تشکیل دهنده مایعات سطح سیاره می باشند. در مورد سیاره زمین، ابرها نه از بخار آب، بلکه از قطره های بسیار ریز آب تشکیل یافته اند.


انواع ابرها

ع زمینی از ابرها
  • کومولوس (کومه ای): نشانهٔ هوای خوب و ملایم. کومولو در لاتین به معنای توده و کپه است. این ابرها شبیه گلوله های پف کردۀ پنبه ای هستند و شکل آنها بیانگر حرکت عمودی جریان های گرم به سمت بالای جو زمین است. مقدار تراکم و رطوبت ابر با پایین ابر که به شکل تخت است، ارتباط دارد؛ به این صورت که هر چه این ویژگی ها بیشتر باشد، ابر قد بلندتر است و پایین تخت ابر در قسمت پایین قرار می گیرد. گاهی قلۀ این ابرها می تواند به بالای ۱۸ هزار متری جو نیز برسد.
نمایی از ابر آر
  • کومولونیمبوس (کومه ای بارا): به همراه رعد و پیام آور طوفان. این ابرها از توده های بزرگ و انبوه ابر که به شکل برج عظیمی است، تشکیل می گردند.
  • وکومولوس (فرازکومه ای): معرف باران احتمالی. این ابرها شامل لایه ها یا تکه های بزرگ گوی مانندی از قطره های ریز آب بوده که معمولاً به صورت شیار یا امواج نسبتاً منظمی مشاهده می گردد.
  • استراتوس (پوشنی): نشانهٔ نرمه باران احتمالی. نوع اصلی این ابر لایه ای یک دست و شبیه مه می باشد و معمولاً به صورت تودهٔ متراکمی از بخار آب که قطر آن در همه‎جا ی ان است، مشاهده می گردد. ارتفاع این ابر از سطح زمین بسیار کم است.
  • نیمبواستراتوس (باراپوشنی): نشانهٔ ریزش باران یا برف ممتد.
  • واستراتوس (فرازپوشنی): نشانهٔ ریزش احتمالی باران ملایم. این ابرها به صورت لایه های یکنواخت و متحدالشکل خا تری یا متمایل به آبی به صورت ترکیبی از الیاف، آسمان را می پوشانند.
  • سیروس (پَرسا): معرف هوای آرام و خوب. این ابرها از مرتفع ترین ابرها بوده و اغلب به صورت پر مانند و سفید رنگ و شفاف (مملو از بلورهای یخ) در آسمان دیده می شوند.
  • سیرواستراتوس: این ابرها را می توان سیروس های نازک تور مانندی دانست که از ابرهای کوچک سفید و به هم فشرده به شکل گولهٔ پشمی شکل یافته اند. ظهور این ابرها، علامت نزدیک شدن هوای طوفانی بوده و به همین لحاظ، این ابرها را می توان پیش از فرا رسیدن هوای بد یا ح های طوفانی هوا، مشاهده نمود.
  • سیروکومولوس: پیام آور هوای صاف و آرام. ساختمان آن ها اغلب متشکل از قطعات سفید رنگ بوده و معمولاً پیش از ابرهای سیروس در آسمان ظاهر می شوند.
  • استراتوکومولوس (پوشن کومه ای): این ابرها دارای رنگی تیره یا سفید متمایل به خا تری بوده و معمولاً به صورت دسته یا خطوط یا توده های کروی مانند بزرگ و امواج کروی از ابرهای خا تری با فواصل و شکاف های روشن تشکیل می گردند. فاقد شرایط بارندگی های رگباری است.[۱][۲]
  • پیروکومولوس (آتش کومه ای): این نوع ابر پدیدهٔ گرمایی است که در اثر گرم شدن سریع و شدید یک ناحیه و تبدیل آن به رسانای گرما ایجاد می شود و در نهایت به ابر کومولوس تبدیل می گردد. آتشفشان ها، آتش سوزی های جنگلی، و انفجارهای هسته ای (به شکل ابر قارچی شکل) همگی از دلایل اصلی تشکیل ابرهای پیروکومولوس به شمار می آیند.
  • فراکتوکومولو.
  • فراکتواستراتوس.
منبع: ویکیپدیا